วันพฤหัสที่ผ่านมาไปทำงานตามปกติ

รู้สึกแปลกๆหน่อยๆตอน briefing (ประชุมเล็กๆก่อนเปลี่ยนเวร)

หัวหน้าพูดไม่มองหน้าเรา แถมยังพูดมาอีกว่า

วันเสาร์นี้receptionistคนเก่าจะกลับมาทำงาน

*

*

*

*

เล็กก็ทำๆหน้าที่ของเล็กไปจนเกือบ 6 โมงเย็น

ประธานโรงแรมก็เดินมาหยุดตรงเค้าท์เตอร์ที่เราทำอยู่

แล้วมองหน้า เล็กก็ทักทายไป เค้าก็มองแบบไม่ยิ้มยังงั้น

เย็นชามาก

สักพักหัวหน้าเล็กก็มา บอกว่าขอเวลาคุย 5 นาที

*

*

*

*

หารู้ไม่ว่า 5 นาทีที่ว่าเนี่ย มัน 5 นาทีสุดท้ายของการทำงาน

หัวหน้าพาไปคุยกับหัวหน้าฝ่ายบุคคล

หัวหน้าเริ่มพูดว่า เมื่อศุกร์ที่แล้วที่คุยกันเรื่องให้ปรับปรุงตัวอ่ะ

(เค้าอยากให้เล็กคุยกับลูกค้าเยอะๆ)

ยังไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้น บอกตรงๆว่ามันน่ารำคาญ

ดังนั้นเราคงทำงานด้วยกันต่อไปไม่ได้

*

*

*

*

เล็กงงนะ ถึงแม้จะอยากออกปลายเดือนก็ตาม

แต่นั่งคิดว่าเรามันใช้ไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรอ

ถึงขนาดให้เราออกกลางคัน ทั้งๆที่ทำได้แค่ 2 อาทิตย์

ทั้งที่ศุกร์ที่แล้วหัวหน้าบอกเองว่าให้เวลาอีก 2 อาทิตย์ แล้วเรามาคุยกันใหม่

แต่นี่อะไร บอกเราวันศุกร์ก่อนหน้า

เสาร์-พุธ ก็ไม่ได้เจอเค้าเลย

พอมาวันพฤหัสก็มาบอกเรายังงี้

เป็นใครก็งง

*

*

*

*

ตอนแรกก็นึกว่านี่เราแย่มากๆเลย

แต่เอ๊ะ หัวหน้าไม่ได้เจอเราเลยหลังจากคุยกับเรา

แล้วหัวหน้าจะรู้ได้ยังไงว่าเราทำอะไรบ้าง

จะรู้ไหมว่าแค่เราทำพลาดเล็กๆน้อยๆ ก็โดนว่าไม่ให้เราทำอะไรแล้ว

จะได้คุยกับลูกค้าก็แค่เรื่องบัตรจอดรถ หรือลูกค้ามาชาร์ตคีย์การ์ด

เล็กไม่รู้หรอกนะว่า ที่เค้าบอกให้เล็กคุยๆกับลูกค้ามากๆนี่ต้องทำขนาดไหน

แต่ก็สังเกตจากเพื่อนร่วมงานเอา

ก็ไม่ได้ชวนคุยอะไรมากนี่ แค่แนะนำโรงแรมตามหน้าที่

แล้วเล็กผิดอะไร ???

*

*

*

*

เคยคิดว่าถ้าอยากทำงานอย่างมีความสุขก็อย่ามัวแต่อคติว่าเค้าเหยียดเรา

ใช่ แรกๆไม่คิด แต่ตอนนี้คิดแล้ว

มีอย่างที่ไหน โปร 1 เดือนนะ ตอนแรกเค้าให้เรา 2 เดือนด้วยซ้ำ

นี่ 2 อาทิตย์

หรือเพราะเค้าวางแผนจะเอาคนเก่าเข้ามาทำอยู่แล้ว

ไม่อยากจะจ่ายซ้ำ 2 เลยเอาเล็กออกงั้นสิ

*

*

*

*

กลับมาถึงบ้านหัวหมุน เพราะยังไม่สบายอยู่

แต่อุตส่าห์แบกสังขารไปให้เค้าไล่ออก

นั่งรอโอลีฟกลับมา คิดไปด้วยว่าจะบอกโอลีฟว่าไง

พอโอลีฟกลับมาก็งงว่าเล็กไม่ได้ไปทำงานหรอ

เล็กกอดโอลีฟร้องไห้ บอกขอโทษๆๆ

โอลีฟก็บอกว่าไม่เป็นไร หาใหม่ก็ได้

*

*

*

*

ตอนนี้เล็กยังไม่กล้าบอกพ่อกับแม่

ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง