ในที่สุดสิ่งที่พยายามมาเป็นปีก็สำเร็จ

ได้งานประจำทำซะที

จำได้ว่าส่งใบสมัครออนไลน์ไปนานมากๆ

พอเค้าโทรมาเล็กก็งงเล็กน้อยว่าไปสมัครไว้ตอนไหนหว่า

******

วันสัมภาษณ์เมื่อเสาร์ที่แล้ว ได้คุยกับหัวหน้าแผนกฟร้อนท์

สมัภาษณ์ 1 ชั่วโมงครึ่งได้ ยาวนานมาก

เล็กเตรียมคำถามคำตอบที่น่าจะเป็นไปพร้อม

จุดอ่อนคือภาษาฝรั่งเศส ดังนั้นต้องเตรียมตัวให้ดี

สัมภาษณ์เสร็จเค้าบอกว่าจะโทรมาวันจันทร์

แล้วเค้าก็โทรมาจริงๆ แต่คราวนี้เป็นผอ.ของฝ่ายบุคคล

เพิ่งสัมภาษณ์ไปเมื่อวันพุธที่ผ่านมา

คราวเนี้ยตื่นเต้นมาก จะอยู่จะไปก็คราวนี้

สัมภาษณ์แค่ 30 นาที ก่อนกลับเค้าบอกว่าจะติดต่อกลับ

วันนั้นทั้งวันลุ้นสุดๆ

แล้วเมื่อวานทางโรงแรมโทรมาทีนึง แต่เล็กไม่ได้รับ แง่งงง

วันนี้เค้าก็โทรมาอีก ถามว่ายังอยากทำงานกับเค้าอยู่ไหม มีข่าวดี

ตอนนั้นเล็กยิ้มเลย ใจสั่นอีกตะหาก

เค้าบอกว่าจะนัดมาเซ็นสัญญาและวัดตัวตัดชุดฟอร์ม

เริ่มงานจริงวันที่ 2 เมษา

เย่ เย่

รู้ผลเสร็จโทรไปหาพ่อกะแม่

มีทั้งข่าวดีที่ได้งาน ข่าวร้ายคืออาจกลับบ้านไม่ได้ปีนี้

เพราะเพิ่งจะเข้าทำงานเค้าคงไม่ให้ลายาวๆ

แต่ต้องเลือกงานไว้ก่อน ที่นี่ไม่ใช่ว่าจะหางานได้ง่าย

*****

พรุ่งนี้จะไปเอารถของยายโอลีฟ เพราะว่าโรงแรมไกลปีนเที่ยง

อยู่ข้างๆสนามบิน แต่ว่าไม่มีรถไฟผ่าน

ขับรถไปเองจะสะดวกกว่า

วันหยุดคงต้องหัดขับรถให้คล่อง

จากพวงมาลัยขวาก็ต้องมาเป็นทางซ้าย

แถมแถวที่ทำงานนี่วงเวียนเยอะ ไม่มีสี่แยกไฟแดง

ที่บ้านเราไม่เคยเจอเนอะ

ตอนนี้ก็ลุ้นว่ารถยายเค้าจะสตาร์ทติดไหม แบบว่าไม่ได้ขับมาหลายปี แงๆ

แต่จำเป็นนะคะรถเนี่ย ถ้ารถเมล์นี่ไปลงสนามบิน แล้วไม่รู้จะมาโรงแรมยังไง

แถมยังทำเป็นกะอีก เลิกดึกสุดก็ 5 ทุ่ม

คงต้องหัดขับให้ชิน

******

งานที่ได้เป็นรีเซฟชั่น ของโรงแรมโนโวเทลค่ะ

ไม่น่าเชื่อว่าเค้าจะให้โอกาสคนต่างชาติที่ไม่เก่งฝรั่งเศส

ที่ไม่เคยทำงานโรงแรมอย่างเล็ก

ปลื้มใจ